ข่าว บริษัท เกี่ยวกับ ประเด็นสำคัญสำหรับการเลือกมีดเครื่องอัดเม็ดชีวมวล: วิธีจัดการกับสภาพการทำงานที่สึกหรอสูงของฟางและเศษไม้ได้อย่างไร?

การทำเม็ดชีวมวล (ฟาง เศษไม้ แกลบ ฯลฯ) เป็นตัวเชื่อมโยงหลักในการใช้พลังงานใหม่ และการสึกหรอสูงเป็นปัญหาสำคัญที่สุดที่มีดทำเครื่องบดย่อยต้องเผชิญในสาขานี้ ฟางประกอบด้วยซิลิกา เศษไม้มักผสมกับอนุภาคทราย และเมื่อประกอบกับลักษณะเส้นใยสูงของวัสดุ มีดบดย่อยธรรมดาจะประสบปัญหาการทื่อของขอบ การบิ่น และปัญหาอื่นๆ อย่างรวดเร็ว ซึ่งส่งผลกระทบร้ายแรงต่อประสิทธิภาพการผลิตและต้นทุน เนื่องจากความแข็งสูงเป็นพิเศษ (HRA≥90) และความต้านทานการสึกหรอ ทังสเตนคาร์ไบด์จึงกลายเป็นวัสดุที่ต้องการสำหรับมีดบดย่อยชีวมวล แต่การเลือกที่ไม่เหมาะสมจะยังคงนำไปสู่ ​​"ความทนทานไม่เพียงพอ" บทความนี้มุ่งเน้นไปที่วัสดุชีวมวลหลักสองชนิด ได้แก่ ฟางและเศษไม้ โดยใช้ภาษาธรรมดาและตารางที่ชัดเจนเพื่อแจกแจงประเด็นการเลือกที่สำคัญจากการวิเคราะห์สาเหตุของการสึกหรอสูง พารามิเตอร์การเลือกมีดสำหรับเครื่องบดย่อยทังสเตนคาร์ไบด์ และโซลูชันที่ตรงเป้าหมาย ช่วยให้ผู้ปฏิบัติงานในอุตสาหกรรมตรงตามความต้องการได้อย่างแม่นยำ และจัดการกับสภาพการทำงานที่มีการสึกหรอสูงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

คุณลักษณะการสึกหรอสูงของวัสดุชีวมวลไม่ได้เกิดจากปัจจัยเดียว แต่เกิดจากผลรวมของคุณสมบัติของวัสดุ สิ่งเจือปน โครงสร้าง และด้านอื่น ๆ โดยการชี้แจงสาเหตุที่แท้จริงเท่านั้น เราจึงสามารถเลือกมีดในลักษณะที่เป็นเป้าหมายได้:

• การสึกกร่อนของอนุภาคซิลิกาและทราย: ฟาง (โดยเฉพาะฟางข้าวโพดและฟางข้าวสาลี) มีซิลิกา 2-5% และเศษไม้มักผสมกับอนุภาคทรายในดิน อนุภาคซิลิกาและทรายมีความแข็งใกล้เคียงกับควอตซ์ (ความแข็ง Mohs 7) ซึ่งจะบดขอบมีดของเครื่องบดย่อยอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดการทื่ออย่างรวดเร็ว
• การสึกหรอแบบดึงเส้นใยสูง: ปริมาณเส้นใยของฟางและเศษไม้สูงถึง 60-80% ในระหว่างการทำแกรนูล เส้นใยจะพันรอบขอบและสร้างแรงดึงที่แข็งแกร่ง ส่งผลให้การสึกหรอของขอบรุนแรงขึ้น ในเวลาเดียวกัน ความร้อนที่เกิดจากการเสียดสีของเส้นใยจะทำให้วัสดุยึดเกาะ และทำให้สภาพแวดล้อมการสึกหรอแย่ลงไปอีก
• ผลกระทบของความผันผวนของความชื้นในวัสดุ: ความชื้นชีวมวล (10-30%) มีความแตกต่างกันมาก ความชื้นสูงทำให้วัสดุติดและปิดกั้นเครื่องจักร ในขณะที่ความชื้นต่ำทำให้วัสดุแห้งและหลวมและมีฤทธิ์กัดกร่อนมากขึ้น
• การสึกหรอแบบจุดแข็ง: เศษไม้อาจมีปมกิ่ง และฟางอาจมีก้านใบเหี่ยวและจุดแข็งอื่นๆ ในระหว่างการทำแกรนูล จุดแข็งเหล่านี้จะทำให้เกิดการกระแทกที่ขอบทันที ซึ่งนำไปสู่การเกิดไมโครชิป ซึ่งจะทำให้อายุการใช้งานของมีดสั้นลงเมื่อเวลาผ่านไป

การเลือกมีดบดย่อยทังสเตนคาร์ไบด์โดยกำหนดเป้าหมายไปที่ลักษณะการสึกหรอสูงของชีวมวลควรมุ่งเน้นไปที่มิติหลัก 3 มิติ ได้แก่ "สูตรวัสดุ โครงสร้างขอบ และการออกแบบตัวมีด" ซึ่งแต่ละมิติมีมาตรฐานการปรับตัวที่ชัดเจน:

สูตรวัสดุของทังสเตนคาร์ไบด์ (ปริมาณโคบอลต์ ขนาดเกรน) กำหนดความต้านทานการสึกหรอและความต้านทานแรงกระแทกโดยตรง ซึ่งเป็นรากฐานสำหรับการจัดการการสึกหรอสูง:

ขอบเป็นส่วนที่สัมผัสกับวัสดุโดยตรง และการออกแบบโครงสร้างต้องแก้ไขปัญหาการเสียดสีและการคดเคี้ยวของชีวมวลโดยเฉพาะ:

• มุมขอบ: 35-45° (35-40° สำหรับฟาง, 40-45° สำหรับเศษไม้) มุมที่ใหญ่ขึ้นจะช่วยเพิ่มความแข็งแรงของคมตัด ลดการบิ่นจากการกระแทกที่จุดแข็ง และลดความน่าจะเป็นของการพันเส้นใย
• รูปร่างขอบ: ขอบหยัก (ระยะฟัน 3-5 มม.) + ลบมุมขนาดเล็ก (0.3-0.5 มม.) ขอบหยักสามารถตัดเส้นใยได้อย่างรวดเร็วเพื่อหลีกเลี่ยงการม้วนงอ และการลบมุมขนาดเล็กจะกระจายความเครียดเพื่อปรับปรุงความต้านทานแรงกระแทก
• การรักษาพื้นผิว: การขัดเงากระจก (Ra≤0.2μm) + การบำบัดด้วยไนไตรด์ การขัดเงาช่วยลดการยึดเกาะของวัสดุ และการบำบัดด้วยไนไตรด์จะเพิ่มความแข็งผิวของขอบ (HRA≥92) เพื่อเพิ่มความต้านทานการสึกหรอ

โครงสร้างตัวมีดต้องให้การสนับสนุนที่เพียงพอสำหรับขอบและปรับให้เข้ากับลักษณะการทำงานของเครื่องบดย่อยชีวมวล:

• ความหนาของตัวมีด: ≥12มม. (เม็ดฟาง) / ≥14มม. (เม็ดเศษไม้) ตัวมีดที่หนาขึ้นช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งโดยรวม หลีกเลี่ยงการเสียรูปของตัวมีดในระหว่างการตัดที่มีภาระสูง
• วิธีการตรึงปลาย: ทิปแบบฝัง (การเชื่อม + การหนีบเชิงกล) เม็ดชีวมวลมีแรงกระแทกสูง การออกแบบแบบฝังนั้นทนทานต่อแรงกระแทกได้ดีกว่าแบบรวม และสามารถเปลี่ยนทิปแยกกันได้หลังการสึกหรอ ซึ่งช่วยลดค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษา
• การออกแบบการกำจัดเศษ/การกระจายความร้อน: ตัวมีดมีร่องถอดเศษ (กว้าง 5-8 มม.) และมีดบดย่อยฟางมีร่องกระจายความร้อนเพิ่มเติม ร่องกำจัดเศษสามารถปล่อยเศษเส้นใยออกได้อย่างรวดเร็ว และร่องกระจายความร้อนจะช่วยลดการสร้างความร้อนจากการเสียดสีเพื่อลดการยึดเกาะของวัสดุ

เมื่อรวมกับการวิเคราะห์ข้างต้น รูปแบบการคัดเลือกเฉพาะสำหรับวัสดุทั้งสองประเภทจะถูกจัดเรียงออก ครอบคลุมพารามิเตอร์หลัก สถานการณ์ที่เกี่ยวข้อง และผลกระทบที่คาดหวังสำหรับการอ้างอิงโดยตรง:

• การปรับเปลี่ยนสำหรับสถานการณ์ที่มีความเจือปนสูง: หากปริมาณซิลิกาในฟางเกิน 5% หรือปริมาณอนุภาคทรายของเศษไม้เกิน 3% ให้อัพเกรดเป็นเกรด YG12 (โคบอลต์สูง ความต้านทานการสึกหรอสูง) และเพิ่มความหนาขอบเป็น 2.5 มม. เพื่อปรับปรุงความต้านทานการสึกหรอเพิ่มเติม
• การปรับเปลี่ยนสำหรับสถานการณ์ที่มีความชื้นสูง: เมื่อความชื้นเกิน 25% สามารถเพิ่มใบมีดบดย่อยฟางด้วยการเคลือบป้องกันการยึดเกาะของ PTFE เพื่อลดการสึกหรอเพิ่มเติมที่เกิดจากการยึดเกาะของวัสดุ
• การปรับเปลี่ยนสำหรับสถานการณ์เอาต์พุตต่ำ: สำหรับผลผลิตรายวัน <5 ตัน สามารถเลือกตัวมีดที่มีความหนาทั่วไป (10-12 มม.) เพื่อลดต้นทุนการจัดซื้อพร้อมทั้งรับประกันความทนทานขั้นพื้นฐาน

• ข้อผิดพลาด 1: สุ่มสี่สุ่มห้าไล่ตามความแข็งสูงและเลือกเกรดโคบอลต์ต่ำ (เช่น YG6) → มีความเหนียวไม่เพียงพอ มีแนวโน้มที่จะกะเทาะขอบจากก้านฟางและปมเศษไม้
• ข้อผิดพลาด 2: มุมคมตัดเล็กเกินไป (≤30°) → คมตัดคมแต่มีความแข็งแรงไม่เพียงพอ คมตัดมีแนวโน้มที่จะกลิ้งและบิ่นหลังจากการเจียรเป็นเวลานาน
• ข้อผิดพลาด 3: การเลือกมีดเครื่องบดย่อยทังสเตนคาร์ไบด์แบบอินทิกรัล → แกรนูลชีวมวลมีผลกระทบสูงและประเภทอินทิกรัลมีความต้านทานแรงกระแทกต่ำ มีแนวโน้มที่จะแตกหักของตัวมีด
• ข้อผิดพลาด 4: การละเลยการรักษาพื้นผิว → มีดที่ไม่มีการขัดเงา/การทำไนไตรด์จะทำให้วัสดุมีการยึดเกาะอย่างรุนแรง การสึกหรอและการอุดตันรุนแรงขึ้น

• ช่องว่างในการติดตั้ง: ควบคุมช่องว่างระหว่างมีดเครื่องบดย่อยและมีดคงที่ที่ 0.2-0.4 มม. ช่องว่างที่ใหญ่เกินไปทำให้เกิดแรงตึงของเส้นใยมากเกินไป ในขณะที่ช่องว่างที่เล็กเกินไปจะเพิ่มการสึกหรอจากการเสียดสี
• การบำรุงรักษารายวัน: ทำความสะอาดเส้นใยและสิ่งสกปรกที่ตกค้างบนขอบหลังการทำงานในแต่ละวัน ตรวจสอบการสึกหรอของขอบทุกสัปดาห์ และทำการเจียรอย่างแม่นยำ (รักษามุมเดิม) เมื่อเกิดการทื่อเล็กน้อย
• การปรับสภาพวัสดุ: บดฟางเป็น ≤5 มม. ก่อนทำเป็นเม็ดเพื่อเอาก้านแข็งออก คัดแยกเศษไม้เพื่อขจัดอนุภาคทรายขนาดใหญ่ก่อนเป็นเม็ด ลดการเสียดสีจากสิ่งเจือปน

เพื่อจัดการกับสภาพการทำงานที่มีการสึกหรอสูงของฟางและเศษไม้ การเลือกมีดบดย่อยทังสเตนคาร์ไบด์จึงไม่จำเป็นต้องคำนวณที่ซับซ้อน หัวใจหลักคือการเข้าใจประเด็นสำคัญสามประการ: "สูตรวัสดุสร้างสมดุลระหว่างความแข็งและความเหนียว โครงสร้างขอบทนทานต่อการสึกหรอและการม้วน และการออกแบบตัวมีดช่วยเพิ่มการรองรับ" การทำเม็ดฟางมุ่งเน้นไปที่การป้องกันการม้วนและการกระจายความร้อน ในขณะที่การทำเม็ดเศษไม้เน้นความต้านทานต่อแรงกระแทกจุดแข็งและการเสียดสีของอนุภาคทราย

ในฐานะผู้ปฏิบัติงานในอุตสาหกรรมทังสเตนคาร์ไบด์ เราสามารถจัดหาโซลูชันมีดสำหรับทำเครื่องบดย่อยแบบปรับแต่งตามคุณลักษณะของวัสดุชีวมวลต่างๆ ตั้งแต่การปรับเกรดทังสเตนคาร์ไบด์ การออกแบบโครงสร้างขอบ ไปจนถึงการเสริมความแข็งแรงของตัวมีด และปรับให้เข้ากับสภาพการทำงานที่มีการสึกหรอสูงได้อย่างเต็มที่ หากคุณต้องการคำแนะนำในการเลือกที่แม่นยำโดยพิจารณาจากวัสดุเฉพาะ (เช่น ฟางพิเศษ เศษไม้ที่มีสิ่งสกปรกสูง) พารามิเตอร์ของเครื่องบดย่อย หรือข้อกำหนดด้านผลผลิต โปรดติดต่อเราเพื่อช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพการทำเม็ดชีวมวลและลดต้นทุนการเปลี่ยนมีด!